Tasos Apostolou

Tasos Apostolou : Michalis Economou: "The Return of Ulysses"

with : Felicitas Fuchs

Tassos Apostolou, bass-baritone
Felicitas Fuchs, soprano
NTUA Chorus
Qatar Philharmonic Orchestra


THE RETURN OF ODYSSEUS
A dramatic cantata for baritone, choir, chamber ensemble and electronics


The work was written in 2006 for the National Technical University of Athens Chorus. "He was on the sea-shore as usual..." (v: 82). This specific excerpt from Homer's Odyssey was the inspiration for me in composing this work. This cantata is a reconstruction of the course of Odysseus' soul, at the specific scene on the sea-shore. An Odyssey of a soul which is equated with the soul of every human being that suffers today. "Hope your road is a long one..."
To the memory of my grandmother Marika Katina...


PROLOGUE
Barytone: Nevertheless I want to get home, and can think of nothing else
(v: 219-220)

CHORAL: The Wandering
Choir: He was on the sea-shore as usual, looking out upon the barren ocean with tears in his eyes, groaning and breaking his heart for sorrow
(v: 82-84)

ARIA: The Lament
Barytone: Nevertheless I want to get home, and can think of nothing else
Choir: Hope your road is a long one!
(C. P. Kavafis, Ithaca)

INTERMEZZO: The Visions
Folk choir: My luck is a tree without fruit
A sheep without milk
There is no bigger pain...
(folk song from Naxos island)

ARIA: The Torment
Barytone: Nevertheless I want to get home, and can think of nothing else
Choir: Hope your road is a long one!

CHORAL: The Conflict
Choir: He was on the sea-shore as usual, looking out upon the barren ocean with tears in his eyes, groaning and breaking his heart for sorrow
Looking out upon the barren ocean with tears in his eyes...

EPILOGUE: The Redemption
Choir: Melancholic afternoon
It gives me the creeps
Black shadows everywhere
And the trip is so long...
(M. Katina)


«Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ»
Δραματική καντάτα για βαρύτονο, χορωδία,
ενόργανο σύνολο και μαγνητοταινία

Πρόκειται για ένα έργο του 2006 γραμμένο για τη χορωδία του Ε.Μ.Πολυτεχνείου.
«Επ' ακτής κλαίε καθήμενος...» Ε' 82
Ο στίχος από την Οδύσσεια ο οποίος υπήρξε η απόλυτη πηγή έμπνευσης για μένα στη δημιουργία αυτής της καντάτας. Μία βαθειά εσωτερική αναπαράσταση του ψυχισμού του Οδυσσέα κατά τη σκηνή στο ακρογιάλι της Καλυψούς. Μία Οδύσσεια χωρίς Κύκλωπες, Κίρκες, Μνηστήρες και Ιθάκες. Οδοιπόρος αυτή τη φορά είναι η ψυχή του πρωταγωνιστή η οποία ταυτίζεται με την ψυχή όλων των βασανισμένων ανθρώπων του χθές, του σήμερα και του αύριο:
Η Περιπλάνηση, ο Θρήνος, τα Οράματα, το Μαρτύριο, η Σύγκρουση και η Λύτρωση.
«Να εύχεσαι να 'ναι μακρύς ο δρόμος...»

Στη μνήμη της πολυαγαπημένης μου γιαγιάς Μαρίκας...